Wstajesz co dzień rano, pracujesz (czasem nie) wracasz do domu, śpisz. W pracy witasz się z kolegami, na koniec dnia wołasz do jutra. Kiedy spotykasz się ze znajomym, kolegą, ważną osobą, kupujesz coś w sklepie, idziesz po ulicy, co dzień żyjesz i odgrywasz swój pewien scenariusz, w który wpisana jest Twoja rola. Można wręcz stworzyć świat automatów, które dostaną wgrane w pamięć różne scenariusze, w których odegrają swoje role. Gra będzie pełna emocji, barwy i wspomnień. Będzie taka sama.
„Improwizacja i Gra Aktorska w Coachingu, Terapii oraz w Codziennej Komunikacji.” Ten warsztat doskonale tłumaczy jak wielka jest różnica pomiędzy odgrywaniem z góry zaplanowanych ról a grą improwizacji. W ten sposób możesz osiągnąć znacznie lepsze efekty. I nie ma obowiązkowego uczenia się ról. W ten sposób przez dwa dni Andrew T. Austin, jeden z najciekawszych terapeutów na świecie, pokazał jak ważne jest bycie sobą, otwarty umysł i chęć zagrania każdej roli w teatrze życia w sposób szczery i otwarty.
Jednak tej roli nikt wcześniej nie napisał i nikt potem jej nie zaplanuje. Ona jest tworzona przez Ciebie w danej chwili, którą nazywamy tu i teraz. Również terapia, coaching, biznes, życie na co dzień i praktycznie każda czynność osadzona jest w pewnym kontekście, w pewnej ramie. Jeżeli się temu poddasz odegrasz swój scenariusz by następnym razem odegrać go bez zmian tak samo. Jak inaczej można?
Wyobraź sobie następujący model. Kiedy komunikujesz jakąś treść do drugiej osoby Jay Hayley wyróżnia stale obecne cztery elementy (może być ich więcej, jednak te są zawsze).
Jeżeli teraz zanalizujesz sytuację komunikatu to możesz łatwo zauważyć, że te cztery elementy mogą być spójne lub nie. I w tym drugim przypadku dochodzi do zanegowania komunikatu. Teraz możesz coś z tym zrobić lub odegrać zapisany tej roli scenariusz. Pamiętaj, proszę, że w zależności od kontekstu komunikat może być zanegowany lub zupełnie poprawny.
Jak odegrać rolę nie grając według scenariusza? Jest to bardzo proste przy zachowaniu kilku zasad, które stosujesz razem. Poniżej jest lista tych wszystkich zasad.
-
Nie blokuj / Akceptuj wszystko - jeżeli Twój rozmówca coś Ci komunikuje i proponuje przyjmij tę grę aby mogła się toczyć
-
Dodaj kierunek sytuacji - wyznacz kierunek gry, w którym może się potoczyć. W następnym ruchu dowiesz się jak skorygować ten kierunek aby zbliżać się do celu.
-
Mów, nie pytaj. Pytania przeszkadzają grze. Hamują ją i niespodziewanie kończą nie przynosząc dobrych efektów.
-
Dodaj energię. Aby gra mogła się toczyć potrzebna jest energia. Kamień nie rozpędzi się leżąc nieruchomo na płaskiej ziemi. Dlatego wykazuj się wyraźnymi ruchami.
-
Utrzymuj zasadę permanentności aby obie strony mogły dokończyć swoje role. Jeżeli pozwolisz by Twój rozmówca wycofał się z przyjętej roli, cała gra legnie w gruzach i nie osiągniesz oczekiwanego efektu.
-
Zachowuj się zgodnie z prawem pozytywności. W każdym zachowaniu, ruchu, geście, słowie jest pozytywny przekaz. Dostrzegaj co dobrego daje każdy ruch w grze.
-
Nie staraj się być zabawnym, mądrym, oryginalnym, bądź naturalny i spontaniczny
-
Zaangażuj się, nie bądź żałosny, prowadź tę grę.
-
Utrzymuj status Twojego rozmówcy, okaż zainteresowanie, bo nie jest ważne, kim jest. Dla Ciebie jest osobą, którą szanujesz do samego końca całej roli, którą gracie.
I kiedy pozwolisz sobie na bycie w tu i teraz, przestaniesz rozważać to co było i zastanawiać się co za chwilę będzie staniesz się jednym z najlepszych aktorów gry, zwanej improwizacją. Ta gra, dobrze zagrana pozwala osiągać niezwykłe efekty, zwłaszcza w terapii, coachingu, zmianie osobistej, biznesie, życiu codziennym i wszędzie tam, gdzie odrzucisz napisany wcześniej scenariusz i zastąpisz go grą improwizacji.
Piotrek Podgórski
podgorski@eudaimonia.com.pl
P.S. Andrew T. Austin po raz kolejny przyjechał do Polski na zaproszenie ChangeMasters
Strony Impro:
The Improv Wiki
Wikipedia - Imrpovisation